POBIERZ ETYKIETĘ GATUNKOWĄ – PLIK PDF (rozmiar 26 MB)
Paw jawajski (PL)
łac. Pavo muticus
Zwany również złotym lub zielonym. W naturze zagrożony wyginięciem ze względu na kłusownictwo. To jeden z trzech gatunków pawi żyjących na świecie obok pawia indyjskiego oraz pawia kongijskiego. Występuje w trzech podgatunkach. W lubińskim zoo zamieszkuje podgatunek Pavo muticus muticus, czyli paw jawajski. Pomimo dymorfizmu płciowego samiec i samica są pięknie ubarwione. Preferowane środowisko to łąki, skraje lasów, zarośla, tereny bagienne i bliskie cieków wodnych. Najczęściej spotykane są na terenach nizinnych, ale były widywane na wys. do 2300 m n.p.m. Żyją najczęściej w małych grupach składających się z kilku samców i kilku samic, ale zdarzają się stada rodzinne. Gniazdują na ziemi, często wśród gęstej roślinności. Znosi 3-6 jaj. Wysiadywaniem zajmuje się wyłącznie samica.
Jest to gatunek poligamiczny. W okresie rozrodczym samiec gromadzi wokół siebie kilka kur. Jest wtedy bardzo agresywny wobec rywali i często dochodzi do bójek. Jest to gatunek wymagający i rzadko występujący w hodowlach prywatnych oraz ogrodach zoologicznych.
Występowanie:
gęste lasy południowo-wschodniej Azji
Pokarm:
wszystkożerne; preferują zielone części roślin i drobne zwierzęta
Długość ciała: samiec 1,8–3 m, samica 1-1,1 m
Masa ciała: samiec 3,8–5 kg, samica 1–1,1 kg
Długość skrzydła: samiec 0,46–0,54 m, samica 0,42–0,45 m