Bernikla Rdzawoszyja

Bernikla Rdzawoszyja - opis

Bernikla rdzawoszyja, Branta ruficollis
Występuje w zachodniej Syberii, zimuje na wybrzeżach Morza Czarnego i południowo-zachodniej części Morza Kaspijskiego.
Żywi się trawą, kłączami, cebulkami dzikiego czosnku, pszenicą.
Najmniejsza z bernikli i jedna z najładniejszych gęsi na świecie, nie do pomylenia z żadnym innym gatunkiem. Jest również jedną z najrzadszych gęsi na świecie. Ubarwienie samca i samicy niczym się nie różni. Terenem gniazdowania bernikli rdzawoszyjej jest tundra i lasotundra nad wybrzeżami lub rzekami w zachodniej części Syberii. Na przelotach spotykana w Polsce w stadach z innymi gatunkami gęsi, jest bardzo trudna do wypatrzenia, mimo wyróżniającego się upierzenia.

Śnieżyca Cesarska

Śnieżyca Cesarska - opis

Śnieżyca cesarska, Anser canagicus
Występuje na Alasce i północno-wschodniej Syberii, zimuje na Wyspach Aleuckich i na wybrzeżach Oceanu Spokojnego.
Żywi się roślinnością wodną, trawą, jagodami, mięczakami i skorupiakami.
Masa ciała to około trzy kilogramy.
Śnieżyce cesarskie gniazdują na Alasce i północno-wschodniej Syberii (wybrzeże Morza Beringa). Są one pozbawione dymorfizmu płciowego, co oznacza, że między samcem a samicą nie występują różnice w wyglądzie. Ze względu na pochodzenie należą do odpornych ptaków, dlatego bardzo dobrze znoszą warunki zimowe panujące w Polsce. Łączą się w pary na całe życie. W lipcu przechodzą okres pierzenia, czyli wymiany piór na nowe i przez pewien czas nie potrafią latać. Jest to dla nich najbardziej niebezpieczny okres, wówczas często padają ofiarą Eskimosów.

Żuraw Białoszyi

Żuraw Białoszyi - opis

Żuraw białoszyi, Grus vipio
Występuje w Mongolii, Chinach i południowo-wschodniej Rosji.
Żywi się owadami, nasionami, roślinnością i małymi zwierzętami.
Masa ciała to około pięć i pół kilograma.
Żuraw białoszyi preferuje tereny podmokłe; okolice bagien, brzegi jezior czy szerokie doliny rzeczne, sąsiadujące z łąkami i polami. Często występuje w towarzystwie innych żurawi, np. mandżurskich. Samce podczas tokowania podnoszą skrzydła i odrzucają głowę do tyłu, wydając przy tym przenikliwe dźwięki, następnie tańczą, kłaniają się, podskakują, biegają, podrzucają patyki na trawę. Zdarza się nawet, że kilka samców potrafi wykonywać tańce godowe synchronicznie. Żurawie łączą się w pary na całe życie, lecz mimo to swoje toki odbywają każdego roku, co zmniejsza agresję, łagodzi napięcia i wzmacnia więzi pary. Populacja żurawia białoszyjego stopniowo maleje. Liczba ptaków żyjących na wolności wynosi obecnie od czterech tysięcy ośmiuset do pięciu tysięcy czterystu osobników.