Kukabura Chichotliwa

Kukabura chichotliwa (PL)
łac. Dacelo novaeguineae

Jeden z największych przedstawicieli rodziny zimorodkowatych na świecie; jednocześnie niezwiązany ściśle ze środowiskiem wodnym. Dymorfizm płciowy nie występuje; samiec i samica wyglądają jednakowo. Zamieszkuje luźne lasy i zadrzewienia, charakteryzujące się zimnym i wilgotnym klimatem. Wyróżnia się charakterystycznym wołaniem, przypominającym ludzki chichot. Gatunek osiadły, broniący swojego terytorium. Żyje w grupach rodzinnych do 8 osobników. W pary łączy się na całe życie. Poluje, siedząc na gałęzi, skąd wypatruje ofiary, po czym rzuca się w dół na zdobycz, chwytając ją dziobem. Gniazduje w głównie dziuplach, ale czasem również w norze wykopanej w skarpie. Zazwyczaj składa 2-4 jaja. Zdarza się, że najmłodsze pisklę pada ofiarą starszych. W wychowaniu młodych uczestniczy oboje rodziców i ptaki z poprzedniego lęgu.

Występowanie:
wschodnia i południowo-wschodnia część Australii

Pożywienie:
owady, małe ssaki, gady, ptaki; w przeciwieństwie do innych zimorodków nie łowi ryb

Długość ciała: 40–45 cm
Masa ciała: ok. 340 g
Rozpiętość skrzydeł: 64–66 cm

Jägerliest (Lachender Hans) (DE)
Dacelo novaeguineae

Eine der größten der Welt vertreter der Familie der Eisvögel, der untypischerweise nicht mit dem Wasser eng verbunden ist. Bei dieser Gattung kommt kein sexueller Dimorphismus vor; das Männchen und das Weibchen sehen gleich aus. Er bewohnt lichte Wälder und Baumbestände, die sich durch kalte und feuchte Klima charakterisieren. Dieser Vogel ist durch seinen Ruf, der dem menschlichen Lachen ähnlich ist, erkennbar. Es ist ein Standvogel, der seinen Lebensraum verteidigt. Sie leben in Familiengruppen von bis zu 8 Individuen. Sie binden sich in Pärchen für das ganze Leben. Das Jagen beginnt mit dem Sitzen auf einem Ast, um das Opfer zu finden; dann wirft sich der Jägerliest auf die Beute herunter, die er mit dem Schnabel fängt. Er nistet hauptsächlich in Baumhöhlen; manchmal auch in Höhlen in der Erde, am steilen Hang ausgegraben. Es werden typisch 2-4 Eier gelegt. Es kommt vor, dass das jüngste Küken den älteren zum Opfer wird. Sowohl beide Eltern als auch ältere Geschwister nehmen an der Erziehung der Jungen teil.

Vorkommen: östliche und südöstliche Teile Australiens

Ernährung: Insekten, kleine
Säugetiere, Vögel; im Gegensatz zu anderen Eisvögel, fängt er
keine Fische

Körperlänge: 40–45 cm
Körpergewicht: ca. 340 g
Flügellänge: 64–66 cm

Laughing kookaburra (EN)
Dacelo novaeguineae

One of the largest example of the kingfisher family and one that isn’t closely bound with water. There is no sexual dimorphism in this species, which means that males and females look the same. It inhabits loosely vegetated forests and tree clusters characterised by cold and humid climate. What makes it stand out are the distinctive calls resembling human laughter. It is a non-migratory bird, protective of its territory. Laughing kookaburras live in family groups of up to 8 birds. They mate for life. Their hunting technique involves spotting prey while sitting on a tree branch, then a quick dive to catch the victim with the beak. They usually nest in tree hollows but burrows dug out in steep terrain are also common. They usually lay 2 to 4 eggs. It happens sometimes that the youngest chicks become prey to their older siblings. Raising the young is a collective effort shared between both parents and birds from previous broods.

Distribution: eastern and south-eastern parts of Australia

Diet: insects, small mammals, birds; it does not hunt fish, as opposed to other kingfishers

Body length: 40–45 cm
Body weight: ca. 340 g
Wing length: 64–66 cm