Bażant himalajski
łac. Catreus wallichii, Hardwicke, 1827

Żyje na stromych stokach, w wysokich trawach i zaroślach na wys. 1100–3300 m n.p.m. Nigdy nie zaobserwowano w naturze osobników tego gatunku pijących wodę. Cała populacja gatunku wynosi 4–6 tys. osobników, dlatego ptaki te uznane są za zagrożone wyginięciem. W miejscach ich występowania utworzono parki narodowe, wprowadzono zakaz polowań oraz podejmowane są próby reintrodukcji.
Występowanie: środkowe i zachodnie Himalaje, Nepal, Indie, Pakistan, Tybet, Bhutan

samiec
Długość ciała: 90–112 cm
Długość skrzydła: 23,5–27 cm
Masa ciała: 1,25–1,8 kg

samica
Długość ciała: 61–67 cm
Długość skrzydła: 23,5–27 cm
Masa ciała: 0,9–1,36 kg

Kur siwy
łac. Gallus sonneratii, Temminck, 1813

Bażant pochodzący z Indii, który preferuje gęste lasy i zarośla. Dla bezpieczeństwa noce spędza na drzewach, ale żeruje na terenach otwartych, zachowując maksimum ostrożności. W naturze żywi się nasionami, zielonymi częściami roślin, owadami, pajęczakami oraz mięczakami. U kura siwego wyraźnie zaznaczony jest dymorfizm płciowy. Kogut jest bardziej kolorowy, posiada na piórach wzorki; kura zaś posiada ubarwienie w odcieniach brązu. W okresie lęgowym samiec przebywa z kilkoma samicami jednocześnie. Kury znoszą 3–6 jaj, które wysiadują 3 tyg., potem samodzielnie zajmują się pisklętami. Liczebność populacji kura siwego spada, a głównym zagrożeniem jest kurczący się biotop oraz polowania.
Występowanie: Półwysep Indyjski

samiec
Długość ciała: 70–80 cm
Długość skrzydła: 22–25,5 cm
Masa ciała: ok. 0,79–1,15 kg

samica
Długość ciała: 38 cm
Długość skrzydła: 19–21,5 cm
Masa ciała: ok. 0,7–0,8 kg

Kiściec żółtosterny
łac. Lophura erythrophthalma, Raffles, 1822

Kiściec żółtosterny zamieszkuje wiecznie zielone gęste lasy tropikalne do wys. 900 m n.p.m. Jest słabo poznanym bażantem, uważanym za gatunek narażony na wyginięcie. Przyczyniają się do tego pożary oraz wycinka lasów na szeroką skalę, która fragmentuje naturalne siedliska. Ptak ten rzadko pojawia się w hodowlach. Według stanu na 2015 r. nie występował on w żadnym europejskim zoo.
Występowanie: Malezja, Sumatra, Indonezja, Borneo

samiec
Długość ciała: 47–50 cm
Długość skrzydła: 24–25 cm
Masa ciała: ok. 1 kg

samica
Długość ciała: 42–44 cm
Długość skrzydła: 20–22 cm
Masa ciała: ok. 0,8 kg

Kiściec tajwański
łac. Lophura swinhoii, Gould, 1863

Zamieszkuje gęste lasy często rosnące na zboczach gór, położone na wys. 300–2300 m n.p.m.
Z ostatnich obserwacji wynika jednak, że trudno go spotkać poniżej 1000 m n.p.m., co spowodowane jest wycinką lasów do tej wysokości, w związku z czym zanikają naturalne siedliska tego gatunku. W 1966 r. kiściec tajwański był bliski wymarcia; w środowisku naturalnym pozostało ok. 200 osobników. Wzrost liczebności do ok. 10 tys. sztuk jest skutkiem wprowadzenia obszarów chronionych oraz reintrodukcji gatunku.
Występowanie: centralna cześć wyspy Tajwan

samiec
Długość ciała: ok. 79 cm
Długość skrzydła: 25-26 cm
Masa ciała: ok. 1,1 kg

samica
Długość ciała: ok. 50 cm
Długość skrzydła: 24-24,5 cm
Masa ciała: ok. 1,1 kg

Kiściec srebrzysty
łac. Lophura nycthemera jonesi, Linnaeus, 1758

Piękny, ciekawski, wytrwały i majestatyczny ptak. Zasiedla gęste lasy górskie, tereny porośnięte gęstymi zaroślami, bambusami i paprociami na wys. 700–2100 m n.p.m. oraz pola uprawne. W Chinach był znany i hodowany od najdawniejszych czasów. Jego wizerunek występował w starożytnej sztuce, a w literaturze uosabiano go z mitycznym białym feniksem.
W ogrodzie zoologicznym w Lubinie znajduje się kiściec srebrzysty w podgatunku jonesi.
Występowanie: południowo-wschodnia Azja i Chiny

samiec
Długość ciała: ok. 125 cm
Długość skrzydła: 22-30 cm
Masa ciała: 1,1-2 kg

samica
Długość ciała: ok. 65 cm
Długość skrzydła: 15-27 cm
Masa ciała: 1-1,3 kg

Kiściec ognisty
łac. Lophura ignita, Shaw, 1798

Kiściec ognisty jest uważany za jednego z najładniejszych spośród wszystkich 50 gatunków bażantów, tuż obok bażanta złocistego. Drugi człon łacińskiej nazwy tego ptaka pochodzi od słowa ignis, co oznacza ogień. Odnosi się to zapewne do ubarwienia grzbietu, brzucha oraz ogona samca, które przypomina płomienie. Jego naturalnym siedliskiem są gęsto porośnięte, wiecznie zielone lasy tropikalne z podszytem bambusowym, do wys. 1000 m n.p.m.
Występowanie: Malezja, Borneo, Półwysep Indochiński

samiec
Długość ciała: 65-70 cm
Długość skrzydła: 25-30 cm
Masa ciała: 1,8-2,6 kg

samica
Długość ciała: 56-57 cm
Długość skrzydła: 23-27 cm
Masa ciała: 1,8-2,6 kg